28 Mayis 2019

Sana yazmayı özledim kırk yasim. yine cok zaman oldu sana durum bildirmeyeli. sana verdigim sözleri hala tutamadim. hala ortalama seviyede beklentileri olan, amaclari olmayan insanlarin hoşnut olup şükret dedigi hayatima devam ediyorum. bir halt ettigim yok yani anlayacagin. her gun biraz daha korkaklasiyor her gun biraz daha guvensizlesiyorum. nereye varacak bu isin sonu? özümde var olan benligimi korkularima, konforuma esir edip öyle ot gibi ölüp gidecek miyim?

Ben neden doğdum?

Kontratsiz parcalari kacirmayayim, 3-5 saving kasayım , üretime zeval gelmesin diye stres altinda parca yetistirmeye çalışayım sonra ay sonunda aldığımı kartlara yatırayım diye mi cidden? baya baya boktan bir yer israfıyım. Yillardir aradigim hayat amacim yasim ilerledikce hep daha uzaklara kacip benimle saklanbac oynuyor gibi.

her neyse ya. bende havalar dumanli. hadi eyvallah

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s