25 Mart 2019

Bir kaç günüm kaldı yeni bir hayata başlamak için. Zamanin durmasini mi istiyorum yoksa hizlica akmasini mi ben de bilmiyorum.

Yenilikler… yeni bir ev, yeni bir hayat hatta belki bambaşka yeni şeyler. Bunlar hep heyecan verirdi bana. Sanki damarlarimdaki tum kan yenilenecekmis gibi sevinc duyardim. umutla dolardim.

belki de ilk defa bu kadar korku dolu ve güçsüzüm yeni olan bir şeylere başlamak icin.

Hayallerim bacaklarima dolandi. Kimselere anlatamadigim, kırılan kalbimin küle dönmüş camdan keskin parcalari ayaklarimin altini yara bere icinde birakti. Kıpırdayamıyorum. Sanki bir adim atsam daha fazla canim yanacakmis gibi korkuyorum. Yerimde dursam? Nefesim daraliyor. bacaklarima dolanan hayallerim ben yerimde durdukça bacaklarimdan kalbime dogru yukselip nefes almami zorlastiriyor. İlerlemek zorundasin diyorum kendi kendime. ayaklarin kan revan icinde kalsa bile ilerlemek zorundasin.

hic bir yere sigamadigim, kolumu kipirdatmak icin dahi enerji bulamadigim, neyi nasil yapacagimi bilmedigim garip günlerdeyim.

Dualar, fallar birbirine girdi. umut verici cumlesi olan herkese hayran, istemedigim bir tek kelimeyi telaffuz edene dusmanim. dogrum ne, hakli kim, yanlis nerede ayir edebilecek kadar beynimi kullanamiyorum.

tek bildigim sey. her karanligin sonunda muhakkak bir aydinlik vardir. aydinligima ortak olmak isteyen kim varsa eline, koluna, bacagina, yakasina, sacina, basina simsiki sarildim kaplumbaga gibi ilerliyorum.

Allah yar ve yardimcim olsun.

2 Comments Kendi yorumunu ekle

  1. Ruhu Maskeli dedi ki:

    Merhaba sizi tweetterdan takip ediyorum nasıl olduğunu anlamadığım bir şekilde …
    Galiba sevgilinizden ayrıldınız yazdıklarınızı okudum tevafuken
    Yaşadıklarınızın aynısını yaşadım olayları bilmiyorum ama çektiğiniz acının aynısını.
    2014 yılında bir sevgilim oldu ikimiz de birbirimizi çok fazla sevdik sınıf arkadaşımdı araya birileri girdi ayrıldık ve o zaman size yemin ederim aynı hüznü hissettim.Dediği her şey yalan gibi geldi önce ,hiç sevmemiş hep kandırmış sandım beni. Sonra herkeste onu aradım.Geceleri uyuyamadım , sabahları uyanmak istemedim sürekli yattım, yemekten içmekten kesildim.Konusmaz oldum , gülmüyordum, deli gibi Instagramını stolkluyordum. Orda ki beğenileri aklımı oynattiracak sandım.Her gece rüyamda beni terk ettiğini görüyordum.. İçim karardı kimseye güvenmez oldum. Önüme çıkan her erkekle adeta oyuncak gibi oynamaya başladım karşımdaki herkesi yaktım küle çevirdim
    Onu bir gün bile unutamadım..
    Hastalık gibi ruhuma ve bedenime işledi. herkes yalan yanlış şeyler anlattı nefretim git gide arttı.Hem ona tekrar dönmek istiyordum hem de canının fena halde yanmasını.. 1.5 yıl aynı sınıfta ama ayrıydık.İmkansizdi onunla barışmak nasıl evleneceğim, birini nasıl seveceğim,o başkasıyla beraber olursa nasıl akıl sağlığımı koruyacağım diye düşünüyordum. Sizi çok iyi anlıyorum yazdıklarınizi okuyunca o günlere döndüm tekrar o duyguları hissettim☹️

    Liked by 1 kişi

    1. yazicimerve dedi ki:

      peki sonra gecti mi?

      Liked by 1 kişi

yazicimerve için bir cevap yazın Cevabı iptal et

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s