10.05.2018

Yeniden Merhaba 40 yaşım.

Bugün work and travel günlüklerimi okudum yıllar sonra. Çok garip geliyor insana yıllar önceki düşüncelerini, yaklaşımlarını, korkularını okumak. Nasıl bir masumiyet varmış üzerimde, nasıl bir toyluk. Okurken gülmekten kendimi alamadım çoğu satırlarda. Kim bilir belki şuan bu yazıları okurken de aynı duygular içerisinde olacağım. Zaman akıp giderken alıp götürmese en değerli güzelliklerimizi keşke.

Neler yaşadım, bir takım şeyleri nasıl kaybettim diye dönüp baktığımda, dolu dolu oldu gözlerim.

“Artık akıllandım”, “bu bana tecrübe oldu”, “dersimi aldım” , “bundan sonra görürler” kalıpları ile başlayan her cümlemde kaybetmişim aslında. Bilemiyorum tabi belki de olması gereken buydu. Adına büyümek dedikleri bu şey, çirkinleşmekle, masumiyetini kaybedip taşlaşmakla aynı şeydi belki kim bilir.

IMG_5285.JPG

Hayal kırıklıkları yaşadıkça duvarlar örmüşüm kendime insanlardan uzaklaşabilmek için. Her neyse bu gün çok da dertleşme günü değil 40 yaşım. Bu gün valizi toplama günü. Eyvallah…

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s