BEN BÜYÜRKEN

Image

“Uçaktayım. 14 şubat 2011,  19.00  Londra uçağında.Gözyaşlarım gözümün ucunda.Sanırım yazmaya başlamak için biraz daha beklemeliyim”

Bu sözlerle başlamışım büyük değişimime sebep olacak o 6 aylık yolculuğuma.Sevdiklerini bırakıp tek başına yollara düşmeyi  göze almak kolay iş değildir. Yorulduğunda tutunacak bir ağaç bulamamak demektir yalnız başına kalmak.Tek bir dal vardır güç aldığın o da, “buna değecek” dalı. O sana ne kadar güç verirse o kadar güçlü olabileceğin, dik durabileceğin  bir hayatın tam ortasındasındır artık.

“Küçükken hep sorarlardı, büyüyünce ne olacaksın? Büyümek nasıl olur ki diye düşünürdüm çocuk aklımla.Büyümüş olmam içi boyum , kilom kaç olmalı?Üniversiteyi mi bitirmeliyim? Yüksek lisans mı yapmış  olmalıyım?Ya büyüdüğümü anlamazsam ya off der üzülürdüm.Şimdi anlıyorum büyümek ne demek.İnsan yalnız kalabildiği an büyüyor.Etrafında kimsesi yokken kendi başına idare edebiliyorken.Ben bu gün büyüdüm.Aileme arkamı dönebildiğim an kocaman oldum.Gözyaşlarımı çaktırmadan silerken, attığım her bir adımda biraz daha, biraz daha büyüdüm.” derken bir süre sonra,

“Durdurun şu uçağı inmek istiyorum.Ne yapıyorum ben nereye gidiyorum.Buraya ait değilim.Sanki göğsümde kocaman bir kütle var çok canım acıyo.Lanet olsun kapatın şu ışıkları ağlicam, ne işim var burda,geri dönmek istiyorum yapamicam hayırrrr…..” diyerek devam etmişim günlüğüme yazmaya.

Dengesiz ruh halim her zamanki gibi orada da kendini göstermiş 🙂 Yine de bilmediğim bir yere gidiyor olmanın verdiği tedirginlik ve kendini anlatamama korkusu düşünülünce ehh normal diyip geçebiliyorum. Allahım çok zor günlerdi ya.Havaalanına indim ıssız, kimse yok beni alacak olan adam gelmemiş oturup beklemekten  başka ne yapabilirdim ki? Kim, gel kızım dese ağlaya ağlaya peşine takılacak haldeydim. Çaresizlik kelimesini her bir damarımda hissettiğim o saatler geçmek bilmedi.Telefon etmek için bir kaç girişimde bulundum elbet ama olmadı.Görevli olduğunu düşündüğüm  zenci kadının yanına gidip bir kaç kez “phone” diyebildim sadece. Kendisi de sağolsun benim bir lafıma karşılık  bir sürü cümle kurduğu için aval aval yüzüne bakıp arkamı dönüp gitmek zorunda kaldım.Farklı farklı görevlilere aynı girişimlerde bulunduysam da yok! ben telefon edemicem anlaşıldı.İç sesimi hiç o kadar net duymamıştım.İçimde ingiltere’ye geldiğim için bana lanetler okuyan küfürler eden bir canavar vardı sanki.

Image

Saatler sonra beni alacak olan adam geldi.Merakla etrafı izlerken chelsea nin biten maçından çıkan holiganların sokak sevincine  tanık oldum.Şu an kulağa çok havalı gelse de o gün, bu pisliklerin içine nerden geldim diye lanet okuyordum.

Kalıcağım yurda geldim kapıda rahibe karşıladı.Bir tane tanıdık bi şey olsun diye dua edip duruyordum.Bir günde bu kadar farklı şey katlanılabilir değildi.Kadın bir şeyler anlata anlata bütün yurdu gezdirdi.Tek bir kelime anlamadım zaten dinlemedim bile.Bir an önce bu işkence bitsin diye dua ederken kendimi yatağımda buldum.Sabaha kadar hiç uyumadan ağladım durdum.Gün doğacak ve ben tek bir derdimi anlatamadığım insanların içinde kaybolup gidecektim.Kim bilir beni daha ne sıkıntılar bekliyordu.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s