SU PARKINDAKİ İŞ KOLLARI

Birlikte kaldığımız arkadaşlarımla çalışırken yaşadığımız olayları konuşmaktan çok keyif alıyoruz.Su parkının her bölümünde çalışan arkadaşım var.

En havalı iş can kurtaranlık gibi gözükse de onlarında yaptığı benim gibi amelelikten başka bir şey değil.Benim işimden tek farkı, onlar tuvalet pisliğiyle uğraşmıyor.Gerçi havalar okadar sıcak ki, sıcağın altında gezinip süpürecek çöp arayacağıma,tuvalet temizlemeyi tercih ediyorum bu aralar.Birde fırsat bulunca soyunma kabinlerine girip ayaklarımı uzatınca ohh değmeyin keyfime.Yakalanma korkusuyla yapılan kaçamak dinlenmeler beni strese soksada mecburum bunu yapmaya.10 saat ayakta nasıl durabilirim ben de  insanım.İşte bizim can kurtaran arkadaşlarımızda kimseyle konuşmadan güneşin altında, hiç bir yere kıpırdamadan, gözünü sudan ayırmadan dikilmek zorundalar.45 dakikalık periyotlarla yer değiştirerek günü tamamlıyorlar.Güneşin altında durmaya dayanamayıp bayılanlar olsada sistem bu, değişmiyor.Hal böyle olunca sürekli su içmek zorunda kalıyorsun ama tuvalete gitmek yasak! Ne yapsın bu can kurtaranlar? Mecbur havuza bırakıyorlar 🙂 Havuza eğlenmeye gittiğimde  bizzat yaptığını anlatan açık sözlü arkadaşlarımı gördüğümde o kaydırağı kullanmamayı tercih ediyorum.Kayarken ağzına burnuna su sıçrıyor yeri geliyor yutuyorum… yok yani bile bile bunu yapamam.Bir çoğu sabaha kadar partide eğlenip işe gidiyor.İş sırasında gözlüğü takıp ayakta uyuyan can kurtaran arkadaşlarımda yok değil 🙂 Oraya buraya sallanıp toparlanıp uykularını alıyorlarmış.Öyle aman can kurtaran var hadi rahat rahat girelim demesin kimse! Gerçi olimpik havuzlar filanda yokki.Su zaten beline geliyor.Burada güzel olan kaydıraklar.

Derinlerde çalışan can kurtaran arkadaşların işi biraz farklı.Onlar  oturarak saatlerce havuzu izlemek zorundalar.Onlarında uyukladığı zamanlar oluyor tabi.Ama işleri zor.Çok büyük yapay dalgalı havuzlar var.Günde 3-5 kişiyi kesin kurtarıyorlar.Uyusalarda etraftan çığlık sesi duyup suya atlayıp işlerini yapıyorlar.Ben bu sahneleri izlemeyi seviyorum değişişklik oluyor bizim içinde.Nasıl olsa ölen yok otur izle.

Parkta gezinip temizlik yaparken küçük bir çocuğu kaybolmuş diyerek kucağıma sıkıştırmışlardı.Çekik gözlü zenci çocuğu bir türlü susturamadım ama annesini bulup teslim ettim.Bu bile bana gurur verdiyse can kurtaranlar neler hissediyordur kim bilir.

En rahat iş yemek kısmında çalışanların.Akşama kadar mutfağın ön veya arka kısmında çalışıp istedikleri gibi yiyip içebiliyorlar.Hep o işe geçmek istiyorum ama bir türlü yöneticimizi ikna edemiyorum.

Bir de park dışı alanı temizleyen arkadaşlar var.Bu şekilde tanımlanıyor olsa da park dışını da süpürüp çöplerini topladığım oldu.Bu arkadaşlar niye var bilmiyorum 🙂 Bildiğim kadarıyla tek yaptıkları kapalı bir alanda bot şişirip muhabbet ettikleri.Eksik eleman olan zamanlarda da bazı makinaları çalıştırıyorlar.Gereksiz bir iş kolu yani.En çok parayı da bu arkadaşlar alıyor.

Öyle yada böyle çalışmak, eğlenmek, gezmek ve hayata dair deneyimler elde etmek için Amerikalara kadar geldik.Amerikalıların iş disiplinine alışık olmasakta ,İşimiz neyse elimizden geldiğince yapmaya çalışıyoruz.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s